لوله پلی اتیلن PE100

مواد اولیه پلی اتیلنی pe100 با دانسیته بیشتر و ضخامت کمتر میتواند فشار بیشتری را متحمل شود تفاوت لوله پلی اتیلنPE100 وPE80 در توانایی مواد پلی اتیلنی PE100 به صورت طبیعی به شکل مقاومت در برابر رشد آهسته ترک و سریع ترک می باشد. با توجه به خاصیت ضد اشعه ماورابنفش مشکل لوله هاو اتصالات پلی اتیلن را رفع میکند.

مزایای لولهPE100 به لوله PE80

١ـ داشتن مقاومت بالاتر در فشارهای کاری بالا و با قطرهای خارجی مشابه
٢ـ داشتن مقاومت بالاتر وضخامت کمتر علیرغم قطر خارجی یکسان در فشارهای کاری مشابه
٣ـ صرفه جویی در هزینه با توجه به وزن کمتر در فشارهای کاری مشابه


توزیع وزن مولکولی در این پلیمرها از یک توزیع دوقله ای (bimodal) پیروی می کند، در واقع با این توزیع، می توان در حین اینکه بدلیل حضور وزن های مولکولی پایین می توان فرآیند پذیری راحتتری را از مواد داشت، حضور وزن های مولکولی بالا خواص مهندسی محصول نهایی را تضمین نموده و برآیندی از خواص فیزیکی مکانیکی مطلوب با شرایط فرآیند تولید آسان را در کنار هم خواهیم داشت.در واقع استفاده از گونه Bimodal PE 100، این امکان را به مشتری می دهد که در حین حفظ خواص مهندسی نظیر چقرمگی، سفتی و رفتار مکانیکی بلند مدت قابل قبول، فرآیند تولید آسانتری داشته که نهایتاً این امر خود را در هزینه های تولید پایین تر و عرضه محصول با قیمت های کمتر نشان می دهد.

 

گونه های PE80 و PE100 مورد مصرف در لوله های پلی اتیلنی گرچه در ظاهر پلی اتیلن گونه لوله هستند اما تفاوت های بسیاری در ریز ساختار زنجیره های پلیمری دارند. لذا رفتار حرارتی شامل ذوب و بلورینگی دو گونه کاملا متفاوت با یکدیگر است. از نظر فیزیکی امکان جوش خوردن لوله ای از جنس PE80 با نوع PE100 ممکن است اما از نظر عملکردی چنین جوشی در بلند مدت عامل ایجاد نقصان در خط لوله خواهد بود.
نمونه های جوش خورده از یک جنس ( نمونه های PE80-PE80 و PE100-PE100) از نظر کشسانی همانند یک نمونه ی یک پارچه عمل کرده و فرآیند جوش نقصانی در عملکرد آن ها پدید نمی آورد. اما نمونه ی نامتناجس در اجزای جوش ( نمونه PE80-PE100) در کرنش هایی کمتر از نمونه خالص دچار نقصان و پارگی شده است. نکته قابل توجه در مورد این نمونه رخداد پارگی از محل جوش است.
از نقطه نظر ریز ساختاری دلیل چنین امری ممانعت فاز PE80 از بلورینگی PE100، عدم رخداد هم بلورینگی و ایجاد حفرات در فصل مشترک به دلیل کاهش استحکام در فصل مشترک است.

لذا می توان گفت گرچه جوش پذیری دو لوله با گونه های مختلف پلی اتیلن از نظر فیزیکی ممکن است اما از نقطه نظر علمی و ریزساختاری چنین کاری می تواند در بلند مدت منجر به ایجاد نقص در خطوط لوله شود. راهکار چنین مشکلاتی که گاها ممکن است در خطوط لوله پیش آید، استفاده از کوپلینگ های الکتروفیوژنی و انجام جوش الکتروفیوژن در محل اتصال، استفاده از فلنج و یا سایر اتصالات مکانیکی با رعایت اصول استاندارد و راهنمای سازنده به نحوی که در عملکرد خط لوله نقصانی ایجاد نکند است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *